Co to jest nieruchomość budynkowa?

Nieruchomość budynkowa jest obok nieruchomości lokalowej i gruntowej jednym z podstawowych rodzajów nieruchomości wyróżnianych w polskim prawie. Jaka jest jej definicja, czym różni się od nieruchomości gruntowej zabudowanej oraz jak wyglądają kwestie związane z jej własnością – między innymi o tym w poniższym artykule.

Nieruchomość budynkowa – definicja

Nieruchomość budynkowa - definicja

Definicja nieruchomości budynkowej została zawarta w kodeksie cywilnym. Zgodnie z jego zapisami, nieruchomości budynkowe to budynki trwale związane z gruntem, które jednak na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od tego gruntu przedmiot własności i nie są jego częścią składową. 

Prawo własności do gruntu jest w przypadku nieruchomości budynkowej oddzielone od prawa własności budynków i innych urządzeń znajdujących się na tym gruncie. Grunt jest własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Budynki i urządzenia pozostają własnością użytkownika wieczystego.

Kiedy powstaje nieruchomość budynkowa? 

Kiedy powstaje nieruchomość budynkowa? 

Nieruchomość budynkowa powstaje w dwóch sytuacjach:

  1. Kiedy użytkownik wieczysty gruntu wybuduje na nim budynek.
  2. Kiedy użytkownik wieczysty kupi budynek zawierając przy tym umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.

Własność nieruchomości budynkowej

Własność nieruchomości budynkowej

Kwestie własności nieruchomości budynkowej najłatwiej wyjaśnić posługując się przykładem. Zacznijmy od tego kim jest użytkownik wieczysty gruntu. Jest to mianowicie osoba, która użytkuje nieruchomość gruntową należącą do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego przez okres 99 lat (w wyjątkowych sytuacjach krócej, ale nie mniej niż przez okres 40 lat). Osoba ta nie będąc właścicielem nieruchomości gruntowej, korzysta z niej na podobnych zasadach.

Przeczytaj również:: Inwestowanie w nieruchomości z małym kapitałem

Przykładowo, Marian Nowak po podpisaniu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stał się użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej, która należy do gminy Sztutowo. Pan Nowak postanowił wybudować na niej budynek mieszkalny jednorodzinny, a więc nieruchomość budynkową. Nieruchomość gruntowa, na której stoi dom Pana Nowaka jest więc własnością gminy Sztutowo, a Pan Nowak jest wyłącznie jej użytkownikiem wieczystym. Natomiast budynek postawiony na tym gruncie pozostaje wyłączną własnością Mariana Nowaka. Stan prawny nieruchomości wygląda teraz następująco: 

  • właściciel gruntu —> gmina Sztutowo
  • użytkownik wieczysty gruntu —> Marian Nowak
  • właściciel budynku —> Marian Nowak

Sprzedaż nieruchomości budynkowej 

Sprzedaż nieruchomości budynkowej 

Co się wydarzy w sytuacji, jeśli wspomniany wcześniej Marian Nowak postanowi sprzedać swój dom? Nowy właściciel wraz z kupnem nieruchomości budynkowej nabędzie także prawo użytkowania wieczystego gruntu, na którym ta nieruchomość została postawiona.

Każdorazowo należy pamiętać, że aby sprzedać nieruchomość, która jest własnością więcej niż jednej osoby, konieczna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli.

Przeczytaj również: W co zainwestować 100 tyś złotych

Nieruchomość budynkowa – księga wieczysta

Nieruchomość budynkowa - księga wieczysta

Zgodnie z ogólnie przyjętą zasadą, księgi wieczyste prowadzone są odrębnie dla każdej nieruchomości. Księgi wieczyste nieruchomości budynkowych są wyjątkiem od tej reguły. Wynika to z faktu, że zarówno dla nieruchomości budynkowej, jak i dla nieruchomości gruntowej, na której się ona znajduje, prowadzona jest ta sama księga wieczysta.

Nieruchomość budynkowa a nieruchomość gruntowa zabudowana 

Nieruchomość budynkowa a nieruchomość gruntowa zabudowana 

Wbrew pozorom nieruchomość budynkowa nie jest tym samym co nieruchomość gruntowa zabudowana. Istotną różnicą jest kwestia własności. W przypadku nieruchomości budynkowej, właściciel zabudowy nie jest jednocześnie właścicielem gruntu, lecz tylko jego użytkownikiem wieczystym. Natomiast w przypadku nieruchomości gruntowej zabudowanej właściciel budynku jest także właścicielem gruntu, na którym został on postawiony. 

W związku z powyższym, jeśli na gruncie należącym np. do gminy został postawiony budynek należący do osoby prywatnej, której ten grunt został przekazany w ramach użytkowania wieczystego, to nieruchomość ta jest nieruchomością budynkową, a nie gruntową zabudowaną.

Prawidłowe zdefiniowanie nieruchomości budynkowej i odróżnienie jej od nieruchomości gruntowej zabudowanej jest kluczowe w przypadku chęci jej zbycia.

Przeczytaj również: W co zainwestować 500 tyś złotych

Nieruchomość budynkowa – pytania i odpowiedzi

Co to znaczy nieruchomość zabudowana?

Działka zabudowana to niezdefiniowany w polskim prawie grunt, na którym zlokalizowane są budynki lub budowle. Z pojęciem działki zabudowanej utożsamia się nieruchomości gruntowe zabudowane i zurbanizowane, a także grunty rolne zabudowane.

Kiedy można mówić o nieruchomości budynkowej?

Nieruchomość budynkowa powstaje w dwóch sytuacjach: kiedy użytkownik wieczysty gruntu wybuduje na nim budynek lub kupi budynek, zawierając przy tym umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.

Jakie elementy składają się na nieruchomość budynkową?

Nieruchomość budynkowa to nie to samo, co nieruchomość zabudowana budynkiem. Na nieruchomość budynkową składa się przede wszystkim budowla, postawiona na gruncie, nienależącym do tej samej osoby, a jedynie np. przekazanym do użytkowania wieczystego.

Kiedy powstaje nieruchomość budynkowa?

Nieruchomość budynkowa powstaje wtedy, gdy np. inwestor buduje dany budynek, np. blok wielorodzinny na gruncie, należącym do lokalnego samorządu lub państwa. Nie jest właścicielem gruntu, a jedynie postawionej na nim budowli.

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.